Spolki z lowcow milionow dekalogu przedsiebiorcy


Ostatnio wpadła mi w ręce książka wydana przed Ernst and young o najciekawszych polskich prezesach którzy wygrali konkurs na przedsiębiorcę roku.

Książka jest o tyle ciekawa że de facto zawiera autobiografię poszczególnych prezesów, ich podejście do życia czy poglądy (zwłaszcza Panowie Pawiński i Pawłowski) więc jest materiał na dwa posty. (Drugi co rząd powinien zrobić aby zreformować polska gospodarkę)

W tym pościę postaram się opisać spółki giełdowe Śnieżke, CCC i ZM Kania spółkę wyjątkowo ciekawą bowiem wskutek złej inwestycji w opcję która miała ich zabezpieczyć przed umocnieniem się waluty w 2008 roku firma znalazła się ma progu bankructwa oraz musiała ułożyć się z wierzycielami. A obecnie przejmuje konkurencję.

Dodatkowo wspomnę jeszcze o Panu Iwańskim bo jego spółka była w poprzednim pościę oraz o Krossie i Maspexie które nie wykluczają IPO w przyszłości.

Kross (Pan Zbigniew Sosnowski) - Najbogatszy mieszkaniec Przasznysza, Podczas transformacji rozpoczął handel rowerami rometa, w 1995 roku przewidział upadek Rometu i zaczął importować rowery z Tajwanu i Włoch. W 1997 roku rozpoczął produkcję własnych rowerów, a w 2001r. rozpoczęto produkcję Krossów.
Kross słynie z jakości swoich wyrobów wynika to z faktu że inwestuje w najlepsze podzespoły a samodzielnie produkuje najważniejsze podzespoły ramy i koła które mają największą wartość dodaną, dodatkowo Kross skupia pasjonatów od rowerów i uważnie przypatruje się trendom z zachodu stąd np. duże zyski tej firmy na Casual Cycling.
Sam prezes znany jest ze swojej skromności i z wychowania swoich synów na przedsiębiorców przytacza to słynna historia ze zniechęceniem go do zakupu Porsche.
Kross miał zadebiutować na giełdzie, jednak do tego nie doszło.


Maspex (Pan Krzysztof Pawiński) - Zaczynał w AGH jako ponadprzeciętny student, w trakcie transformacji nastąpiło załamanie w branży i zainteresował się detalem spożywczym w 1991. Jego firma która rozpoczęła swoją działalność od importu mleczka do kawy, herbat sypanych i kakao, później zaczęła je produkować i sprzedawać pod własnymi markami, w 1994 o mało nie zamknęła ich skarbówka.
W 1996 szukano alternatyw dla rozwoju więc kupiono spółdzielnie “Polska żywność” z Olsztynka (producenta Kubusia).
W 1999 kupiono Tymbarka , a kryzys w Rosji zdywersyfikował działalność spółki.
2003 - zakup Lubelli i Polskiego Leku.
W 2010 - stworzenie Tigera, międzyczasie były częste przejęcia i inwestycje w nowe fabryki.

Ciekawe jest samo podejście do przejęć, w pierwszej kolejności interesuje ich cena a w drugiej Szefowstwo Maspexu zagląda w księgi i bilanse  - jeśli firma odpowiada ich portfilio to ją kupują.
Podejście Pana Pawińskiego jest proste - wejdą na giełdę w dwóch przypadkach. Albo jeśli będzie na horyzoncie megaprzejęcie rzędu kilku MLD zł które trzeba będzie sfinansować za pomocą IPO, lub po prostu będą chcieli powoli odejść na emeryturę i będą chcieli wycenić swój biznes.

Śnieżka (Pan Rafał Mikrut) - to zasadniczo firma rodzinna, rodzina Mikrutów rozpoczeła przygodę z farbami już za czasów komuny kiedy to pracowali w dziale r&d Polifarby, w późniejszym etapie rozpoczęto przelewano i produkowano własne farby pod szyldem snieżki.
Śnieżkę trapiły typowe dla rodzinnej firmy problemy jak zbytnie przywiązanie do produktu czy niechęć do zagranicznej ekspansji, Pan Rafał to zmienił produkując serie farb dla kobiet pod specyficznymi nazwami, rozpoczynając ekspansję zagraniczną na inne rynki czy też przyczyniając się do silnego marketingu marki oraz tworząc farby wysokiej jakości np. odporne na zabrudzenia ze strony ketchupu i kawy.

Kurs od dwóch lat rośnie z niekiedy z silnymi korektami, akcjonariat jest bardzo stabilny 60% stanowią osoby od początku związane ze śnieżką, problemem spółki jest stosunkowo niski wolumen.



CCC (Pan Dariusz Miłek) - W czasach juniorskich był jednym z lepszych polskich kolarzy a do dziś sponsoruje grupę kolarską, podczas transformacji zainteresował się sprzedażą i stał się największym bazarowcem na dolnym śląsku , stopniowo jego działalność skupiła się wokół butów (głównie dzięki wysokiej marży).
Jego strategia skupiła się na skupowaniu całych magazynów z butami  i otwieranie sklepów złota stopa zajmujących się sprzedażą obuwia. Lokalizacje sklepów twórca CCC dobiera osobiście do dziś, zgodnie z filozofią że lokalizacja stanowi 50% sukcesu sklepu.
W 2000 roku otworzył fabrykę w Polkowicach która produkuje najdroższe buty dla CCC jak Lasocki.
Obecnie spółka zajmuje się ekspansją zagraniczną.
Ciekawostką jest to że posiada 2 turbośmigłowce którymi on i kadra menadżerska latają na rozmowy biznesowe.

Kurs jest w dwuletnim trendzie wzrostowym pobijając wcześiejsze szczyty z , w akcjonariacie natomiast Pan Miłek wraz z wieloletnim Partnerem Biznesowym Panem Leszkiem Gaczorkiem posiadają kontrolną liczbę głosów na WZA, ilość OFE to ponad 15%.






PKM Duda (Pan Maciej Duda) - Firma rodzinna Hodowców trzody chlewnej, podczas transformacji 17letni wówczas P. Henryk Duda zauważył że znacznie wyższą marżę można uzyskać wskutek uboju więc postawił razem z ojcem ubojnię w miejscu garaży i własne punkty skupu, interes szybko się rozwijał w efekcie firma szybko się rozrastała.
 W 1996 roku nastąpił przełom w firmie stery objął Pan Maciej Duda i podwoił produkcję ,a w 1998 roku firma kupiła zakłady mięsne w Czarnkowie, w 2002r. nastąpiła budowa nowej ubojni w Gąbkowie i nastąpił kolejny 5krotny wzrost produkcji do 5000 sztuk świń dziennie.
Od 2004 roku firma zajmuje się też dystrybucją mięs dzięki przejęciu Maktona i Stołu Polskiego.
W 2009 roku po utopieniu pieniędzy w opcje walutowe firma wynegocjowała porozumienie z wierzycielami. I zamieniła 100mln zł długu na akcje i długoterminowy kredyt konsolidacyjny. Równolegle dokonała gigaemisji które objeli wierzyciele przez co rodzina Dudów utraciła kontrolę nad koncernem.
Warto dodać że P. Maciej Duda robi obecnie doktorat ze stosunków międzynarodowych a w książce wyjaśnił wiele zawiłości rynku mięsnego, jak wpływ uboju i hodowli na mięso.

Na wykresie widać wiele tragicznych zdarzeń które przetoczyły się przez koncern on spekulacji na jego walorach poprzez długi wytworzone przez opcje walutowe, spekulację na upadek skończywszy
ostatnich wzrostach.